Jesu, meine Freude BWV 227 to jeden z czterech motetów, które Bach napisał na potrzeby nabożeństw żałobnych sprawowanych w Lipsku. Jednak zawiódłby się ten, kto szukałby w tej kompozycji nieutulonego żalu czy rzewnej rozpaczy. Przeciwnie — w refleksji o przemijaniu tkwi głęboka wiara i nadzieja na rychłe spotkanie z Bogiem. W mistrzowskim polifonicznym opracowaniu tekstu, w którym kolejne zwrotki pieśni Johanna Francka przeplatają ustępy z Listu św. Pawła do Rzymian, główny akcent położony jest na niesione przez Chrystusa wyzwolenie.
Podobnie, zamykający program motet Der Geist hilft unser Schwachheit auf BWV 226 utrzymany jest w jasnym, świetlistym charakterze. Wykonany po raz pierwszy przez dwa chóry Szkoły św. Tomasza podczas uroczystości żałobnej po śmierci jej rektora — Johanna Heinricha Ernestiego — stanowi doskonałe odzwierciedlenie luterańskiej ufności w następujące po śmierci bezpośrednie spotkanie z Bogiem.
Pomiędzy motetami zabrzmią zadziwiające różnorodnością ustępy z wybranych kantat Johanna Sebastiana Bacha. Sinfonia z Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen BWV 12 zachwyca pełną ciepła i wyrafinowania solową partią oboju, zaś utrzymana w radosnym charakterze Sinfonia z kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats BWV 42 olśniewa dialogiem orkiestry z grupą instrumentów solowych. Zabrzmi też chór z kantaty Wer mich liebet, der wird mein Wort halten BWV 59, która — sądząc po skromnej obsadzie i niewielkich rozmiarach — skomponowana została na potrzeby uniwersyteckiego nabożeństwa.
Kontrapunktem dla dzieł Johanna Sebastiana Bacha będą Trzy psalmy op. 78 Felixa Mendelssohna. XIX-wieczny kompozytor, który doprowadził do pierwszego po śmierci Bacha wykonania Pasji wg św. Mateusza, pozostawał pod głębokim wrażeniem twórczości lipskiego kantora oraz innych barokowych i renesansowych mistrzów. Fascynacje te wpłynęły na ukształtowanie jego dojrzałego języka dźwiękowego, którego ciekawym przykładem są psalmy stworzone w latach 1843–1844 na potrzeby luterańskiej liturgii sprawowanej w berlińskiej katedrze. Czerpiąc z tradycji śpiewów responsorialnych i antyfonalnych oraz osiągnięć dawnych mistrzów polifonii, Mendelssohn tworzy oryginalne chóralne dzieła, w których przeszłość rezonuje z tym, co dla kompozytora współczesne.
Miejsce: Kościół Akademicki św. Anny, ul. Krakowskie Przedmieście 68, Warszawa
Czas trwania: ok. 1 h 20 min
W razie pytań jesteśmy do dyspozycji na miejscu wydarzenia lub telefonicznie: +48 500 309 424 (od poniedziałku do piątku, godz. 9:00–17:00)
Bezpieczne zakupy u oficjalnych dystrybutorów
Zakup biletu reklamowego odbywa się na stronie oficjalnego dystrybutora biletów. Pamiętaj, że jeśli miejsca są numerowane, a bilety są oferowane przez kilka firm, każda z nich udostępnia inny pulę miejsc do wyboru.
