Bartłomiej Zawiła to twórca wizualny związany z warszawskim środowiskiem teatralnym i artystycznym, którego działalność obejmuje realizację wideo i fotografię. Jest członkiem zespołu Nowego Teatru, gdzie pełni funkcję kierownika pracowni wideo, odpowiadając za warstwę audiowizualną spektakli oraz rozwój języka wizualnego współczesnego teatru.
Istotnym obszarem jego twórczości jest fotografia teatralna — został wyróżniony w X edycji Konkursu Fotografii Teatralnej organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, zdobywając drugą nagrodę za zdjęcia do spektaklu Elizabeth Costello w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. Nagrodzona seria pokazuje świadome operowanie obrazem jako narzędziem interpretacji przedstawienia — nie ogranicza się do dokumentacji sceny, lecz tworzy autonomiczne narracje wizualne, wydobywając emocjonalne i formalne napięcia spektaklu.
Równolegle rozwija praktykę fotografii ulicznej, koncentrując się na rejestrowaniu codzienności w przestrzeni miejskiej i operując estetyką „decydującego momentu”. Jego zdjęcia cechuje uważność na przypadek, zdolność uchwycenia krótkotrwałych układów znaczeń oraz wrażliwość na relacje między człowiekiem a otoczeniem. Buduje kadry oparte na subtelnych kontrastach, geometrii przestrzeni i często nieoczywistym humorze sytuacyjnym — wpisuje się w tradycję klasycznej fotografii ulicznej, adaptując ją jednocześnie do współczesnych form dystrybucji obrazu.
Fotografia zarówno teatralna, jak i uliczna stanowi w jego działalności autonomiczne pole twórcze, a jednocześnie naturalne rozszerzenie pracy z obrazem w teatrze. Wystawa „Oczy Szeroko Otwarte” to projekt, w którym autor opisuje swoją praktykę: przez ostatnie lata fotografował w podróży, najczęściej zatrzymując obiektyw na człowieku i jego działaniach w przestrzeni publicznej. W myśl idei „idealnego momentu”, którego w rzeczywistości nie ma, wyselekcjonował ponad czterdzieści zdjęć oddających ducha czasu i miejsca. Wystawa jest relacją między człowiekiem a ulicą — między emocjami autora a chwilą, w której się narodziły. Zaistniałe syntezy zatrzymane w kadrze czasem dziwią, czasami bawią, ale zawsze dają przestrzeń do interpretacji. Fotografuje z bliska, czerpiąc ze stylu dobrego reportażu, który nie boi się dotknąć obiektywu człowieka i wywołać w nim emocje. W fotografii szuka niebanalności, geometrii przestrzennej oraz interesujących połączeń kolorystycznych, tak aby kolor wnosił ciekawość, a całość tworzyła spójny układ. Unika dystansu — jeśli może opisać sytuację, włącza przestrzeń, a kiedy głównym bohaterem jest człowiek, podchodzi blisko, by jego uwaga była skupiona w stu procentach na nim. Fotografie będzie można oglądać do 14.06.2026.