Brutalne formy prac Aliny Szapocznikow — poszarpane, zdeformowane sylwetki — oraz naturalizm jej odlewów z poliestru odznaczają się silną ekspresją.
Rzeźbiarka zaczynała od stylistyki właściwej socrealizmowi, interpretując ją całkowicie po swojemu. Z czasem bardzo daleko odeszła od socrealistycznej konwencji. Swoją twórczością przepracowywała bolesną pamięć o wydarzeniach lat wojny — była nastoletnią więźniarką obozów koncentracyjnych; w wyniku Holokaustu straciła część bliskich. W 1969 roku otrzymała diagnozę raka piersi — odtąd w odważny, niespotykany wcześniej w sztuce sposób, bezpośrednio i szczerze odwoływała się do swojej choroby.
Mimo tych dramatycznych doświadczeń, w swoich dziełach starała się podkreślać zmysłowe i erotyczne aspekty ludzkiej egzystencji.
W centrum twórczości Aliny Szapocznikow pozostaje ciało, które jest przekaźnikiem zarówno dramatycznych historii, jak i zmysłowej przyjemności. Ciało — własne i ciało obce; twarz, z której jak w Zielniku można wyczytać całe spektrum emocji i głębię symboliki. Wystawa ma wpłynąć na widza niemal haptycznie — mimo niemożliwości dotknięcia dzieł sztuki ma stworzyć wrażenie cielesnej bliskości. Niewielka przestrzeń ekspozycji pozwala na prawdziwie osobisty kontakt odbiorców z wrażliwością Szapocznikow.
Agata Małodobry
Gabriela Kuleczko
Marta Staszków
MNK Gmach Główny, Kraków
20.03.2026 – 23.08.2026
PGE
Totalizator Sportowy
