Georg Muffat przyszedł na świat w połowie XVII wieku w Mégève, położonym w Alpach w Królestwie Sabaudii. Niedługo jednak oddychał górskim powietrzem – jeszcze jako dziecko wyruszył do Alzacji. Choć na mocy traktatu westfalskiego z 1648 roku kraina ta została włączona do Królestwa Francji, Georg Muffat swą sztuką wzbogacał tradycję barokowej muzyki niemieckiej. Liczne przeprowadzki i podróże pozwoliły mu poznać rodzime tradycje, ale i style obowiązujące w innych krajach ówczesnej Europy. Dzięki studiom w Paryżu mógł zanurzyć się w muzycznym uniwersum Jean-Baptiste’a Lully’ego, a podczas wyprawy do Rzymu ok. 1680 roku miał okazję pobierać nauki u Bernarda Pasquiniego i Arcangela Corellego. To zresztą w domu tego ostatniego po raz pierwszy zabrzmiały kompozycje z cyklu Armonico Tributo.
Na zbiór ten składa się pięć sonat, które zbliżają się do idei concerti grossi. Muffat pozostawił pewną swobodę wykonawcom, podkreślając, że są to utwory kameralne, które mogą być wykonywane w mniejszym lub większym składzie. Utwory powstały z wyraźnej inspiracji muzyką włoską, a jednocześnie zawierają elementy niemieckiej polifonii i francuskiej taneczności. Majestatyczne części wolne z ujmującymi dysonansowymi opóźnieniami kontrastują z pełnymi lekkości i wdzięku częściami szybkimi — doskonały obraz epoki baroku.
