Wystawa w ramach Nagrody Inicjatywy ENTRY
10 kwietnia — 30 maja 2026
Galeria Promocyjna, Staromiejski Dom Kultury, Warszawa
Wernisaż: 10 kwietnia (piątek), godz. 18:00
Przepływy: być jak rzeka — warsztaty wizualno-poetyckie z Moniką Rybińską
16 maja 2026 (piątek), 17:00–19:00
Na warsztaty obowiązują zapisy: promocyjna@sdk.pl
W środku zimy, z początkiem nowego roku, mój umysł usilnie próbuje powrócić wspomnieniami do lata. Jest prawie tak samo dziurawy, jak wszystkie skarpetki, których nie potrafię wyrzucić z sentymentu. Pamiętam skrzypy mieniące się w słońcu, brud pod paznokciami, kleszcza chodzącego po wewnętrznej stronie uda, lisie nory. Byłam nad rzeką tyle razy, że nie potrafię już odróżnić wspomnień od siebie nawzajem. I nawet nie chcę. *
Dokumentowanie i archiwizowanie to praktyki kojarzące się z zatrzymywaniem faktów. Obrazy mają zaświadczać, że taki był stan rzeczy, notatki pośredniczyć w przekazywaniu relacji, a artefakty poręczać, że nasza pamięć nas nie myli. Są jednak takie archiwa, które nie zachowują świadectw, tylko uczucia. Gabriela Piwar nie dokumentuje miejsca, ale własne wspomnienia o nim. Fotografie, szkice, prace z gliny, własnoręcznie barwione tkaniny są dla artystki osobistymi formami czytania i zapisywania rzeczywistości, w której nie sposób rozdzielić wspomnień od wyobrażeń.
Bohaterką wystawy jest rzeka Parsęta przebiegająca przez wieś Krosino, gdzie artystka spędziła każde lato swojego dzieciństwa i gdzie obecnie, wraz ze swoją mamą, prowadzi artystyczno-badawczy Projekt Parsęta. Częścią rzecznego ekosystemu są lasy, podmokłe łąki, powalone konary, bobrowe żeremia i rośliny, które latem zarastają brzegi tworząc przestrzeń niemal niedostępną dla człowieka. To tereny, gdzie artystka spaceruje, traktując chodzenie jako formę uczenia się i poznawania.
O pracach składających się na Topografię miękkiego gruntu można myśleć jako o protezach pamięci. Dzięki nim wspomnienia mogą żyć dalej same, bez ludzkiej obecności. Praca Archive of Color: Parsęta dokumentuje rośliny rosnące nad rzeką poprzez ich właściwości barwiące. Tę samą paletę odnajdziemy w tkaninie Brzeg / bieg, która niczym rzeka meandruje w przestrzeni galerii. Innym podejściem do poszukiwania niewerbalnych sposobów opowiadania o rzece są ceramiczne, nieregularne tabliczki z wyrytymi znakami. Wszystkie te przedstawienia umykają realizmowi i akcentują doświadczenia cielesne. Rękawiczki Zatapianie dłoni w krajobrazie funkcjonują jako portal do wspomnienia o dotyku trawy, a jednocześnie narzędzie zapośredniczania, erzac kojącego doświadczenia, za którym tęsknimy. Podobną grę dystansu i cielesności odnajdziemy w pracy Plucie do wody, w której skapująca do wody łza (a może ślina?) zastygła w niemal erotycznym napięciu.
Tytułowa topografia odnosi się do próby chwytania, określania i ramowania, ale sąsiadujący z nią miękki grunt wskazuje na nieuchwytność — odsyła do subiektywności metod dokumentowania, ale też do bagiennej historii terenów wokół Parsęty. A może wystawa nie opowiada wcale o Parsęcie? Może w miejsce nazwy tej rzeki każdy może wstawić inną nazwę — nazwę miejsca, które jest dla tej osoby bezpiecznym azylem, kojącym wspomnieniem, które wywołuje uśmiech, wewnętrzne ciepło, a może i wzruszenie.
* z zapisków artystki
English summary:
Topography of the Soft Ground — Gabriela Piwar
ENTRY Initiative Award exhibition
April 10 — May 30, 2026
Galeria Promocyjna, Staromiejski Dom Kultury, Warsaw
Opening: April 10 (Friday), 6 p.m.
The exhibition documents the artist’s memories of the River Parsęta through photographs, sketches, clay works and hand-dyed fabrics. The works act as prostheses of memory, allowing recollections to persist independently. The programme includes a visual-poetic workshop on May 16; sign up at promocyjna@sdk.pl.
Excerpt from Gabriela Piwar’s notes