Monika Herrmann, „Między formą a pamięcią – ukryty język przedmiotów” | MAŁA REZYDENCJA ARTYSTYCZNA
O wydarzeniu
Monika Herrmann, „Między formą a pamięcią – ukryty język przedmiotów”
7.04–30.06.2026
Mała Rezydencja Artystyczna MIK jest w wybrane dni otwarta dla publiczności. Monika Herrmann swoją rezydencję prowadzić będzie:
- wtorki: 13:00–16:00
- soboty: 10:00–14:00
Wejście w bramie kordegardy przy budynku MIK.
Od lipca 2024 roku w Mazowieckim Instytucie Kultury działa Mała Rezydencja Artystyczna – program skierowany do młodych artystów i artystek, którego celem jest stworzenie warunków do swobodnej pracy twórczej oraz umożliwienie bezpośredniego kontaktu z publicznością. Rezydencja daje przestrzeń na rozwijanie nowych projektów, eksperyment i refleksję nad własną praktyką artystyczną. Od 2025 roku przy wyborze artystek i artystów zapraszanych do programu Mazowiecki Instytut Kultury współpracuje z Instytutem Edukacji Artystycznej Akademii Pedagogiki Specjalnej. Kolejną uczestniczką programu zaproponowaną przez Instytut Edukacji Artystycznej jest Monika Herrmann.
Twórczość tej artystki wizualnej koncentruje się wokół tematów przemijania, śmierci oraz eksploracji ludzkiej psychiki. Interesuje ją zarówno historie ludzi, jak i przedmioty – niemne świadki przeszłości, nośniki pamięci i wspomnień. Pracuje konceptualnie, traktując proces twórczy jako narzędzie dialogu z przestrzenią, materią oraz sferą symboliczną i podprogową. Podczas rezydencji artystka będzie rozwijać swoje poszukiwania na styku sztuk wizualnych i refleksji nad pamięcią oraz doświadczeniem przemijania. Jej praktyka opiera się na intuicji i wrażliwości na subtelne impulsy pojawiające się w kontakcie z tematem, co pozwala budować intymne, wielowarstwowe narracje.
Monika Herrmann – artystka wizualna, absolwentka kierunku Edukacja Artystyczna w zakresie sztuk plastycznych w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej. Brała udział w wystawach „Mistrz i uczeń. Dialogi” (2023, Defabryka, Warszawa), „Troska” (2025, Dom Kultury Kadr, Warszawa), „Pocztówka z Pragi” (2025, Muzeum Warszawskiej Pragi, Warszawa). Wśród jej prac jest również film dokumentalny „Trudno powiedzieć” (2025) – zapis rozmów i codziennych aktywności z 93-letnią ciotką artystki. Dokument porusza tematy związane ze śmiercią, przemijaniem i traumą wojenną, ale też ukazuje piękno codziennych, pozornie prozaicznych czynności. Intymna forma i kameralna narracja pozwalają uchwycić doświadczenia i refleksje starszego pokolenia wobec nieuchronnych zmian oraz uwypuklić istotę przekazywanych wspomnień. Partnerzy: Instytut Edukacji Artystycznej (IEA), Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej.
