Czas trwania: 20 marca – 26 czerwca
Miejsce: Galeria E, drugie piętro, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
Wystawa prezentuje prace ze wszystkich okresów twórczości Marii Jaremy. Kuratorzy określają wypracowany przez nią idiom mianem „pękniętego modernizmu”. Ekspozycja jest zaaranżowana według narastającej skali: jednostka, para, rodzina, wielość, pokazując, jak w obrazach ciała ujawniają się napięcia społeczne oraz procesy rozpadu i pęknięcia podmiotu.
W okresie powojennym Jarema łączyła koncentrację na cielesności i autoekspresji z dążeniem do formalnej autonomii sztuki abstrakcyjnej; od 1949 roku eksperymentowała z techniką monotypii, co pozwalało jej artykułować podmiot jako całość, uwzględniając obszary pęknięć i rozdarć.
Wystawa po raz pierwszy obejmuje niemal cały księgozbiór artystki: katalogi wystaw, tomiki poezji, portfolia i czasopisma z pobytów w Paryżu oraz materiały wymieniane z przyjaciółmi i podarowane przez brata Józefa. Zbiory te pomagają zarysować intelektualną i artystyczną biografię artystki, która zmarła przedwcześnie w wieku pięćdziesięciu lat.
Éric de Chassey, Natalia Sielewicz.
Kuratorzy wyrażają ogromną wdzięczność rodzinie artystki za zaangażowanie i pomoc w przygotowaniu wystawy. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie dziękuje także Fondation Gandur pour l'Art.
W projekcie grafiki wykorzystano pracę: WYRAZY 8 — tempera, monotypia na papierze przyklejonym na płótnie (Muzeum Narodowe w Poznaniu).