Higiena snu, zdrowe hormony, relacja ze sobą i z innymi, estetyczne media społecznościowe i dobrze dobrane sieci kontaktów — dlaczego dziś tak wiele obszarów życia traktujemy jak pracę? Czy „praca nad sobą" to coś, co wybieramy, czy coś, czego się od nas oczekuje? I czy wszyscy doświadczamy tego w ten sam sposób?
Dołączcie do dyskusji z cyklu „Nauka objaśnia świat”. Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej oraz DSH zapraszają na spotkanie pt. „Życie jako projekt: o (niekończącej się) pracy nad sobą” z udziałem Michała Mokrzana i Krzysztofa Świrka. Rozmowę poprowadzi Zofia Smełka-Leszczyńska.
Punktem wyjścia do rozmowy będzie książka Michała Mokrzana „Klasa, kapitał i coaching w dobie późnego kapitalizmu” (Monografie FNP, 2019). Autor pokazuje, jak współczesne praktyki rozwojowe zachęcają do nieustannej pracy nad sobą — nad emocjami, sposobem myślenia, relacjami i własnym potencjałem.
Zastanowimy się, jak to się stało, że język pracy wkroczył do tak wielu obszarów życia, które wcześniej nie były z nią kojarzone. Przyjrzymy się temu, jak codzienne czynności — odpoczynek, dbanie o zdrowie, relacje czy sposób spędzania czasu — coraz częściej zaczynają podlegać planowaniu, optymalizacji i mierzeniu efektów. Porozmawiamy o tym, skąd biorą się rosnące oczekiwania wobec naszych kompetencji — nie tylko zawodowych, ale też emocjonalnych i społecznych — oraz kto jest w stanie im sprostać. Zastanowimy się też, jakie konsekwencje ma takie podejście do siebie i własnego życia. Przyjrzymy się również temu, czy i jak doświadczenie „pracy nad sobą" różni się w zależności od sytuacji społecznej — jakie możliwości otwiera, a jakie ograniczenia ze sobą niesie. Wstęp wolny.