Spotkanie autorskie wokół powieści „Hundert Wörter für Schnee” [„Sto określeń na śnieg”]
Moderacja: prof. Krzysztof Tkaczyk (Wydział Neofilologii, Instytut Germanistyki UW)
Fragmenty powieści w tłumaczeniu Agnieszki Kowaluk przeczyta Justyna Dworczyk.
Po powieściach „Das Floß der Medusa” [„Tratwa Meduzy”] i „Die Eroberung Amerikas” [„Podbój Ameryki”] Franzobel opowiada w „Hundert Wörter für Schnee” awanturniczą historię podboju bieguna północnego.
Jesienią 1897 roku amerykański odkrywca i podróżnik Robert Peary przywozi parowcem do Nowego Jorku sześcioro Inuitów z północnej Grenlandii. Mają zostać zbadani i pokazani w Muzeum Historii Naturalnej jako eksponaty. Czworo z nich szybko umiera na gruźlicę, jeden wraca na Grenlandię, a dziewięcioletni Minik zostaje w USA jako sierota. Jego los — chrzest, szkoła, zdradzający opiekun, ucieczka — trafia na pierwsze strony gazet. W powieści Franzobla Minik nie jest jedynie pionkiem między „cywilizowaną” kulturą amerykańską a rzekomo prymitywnym ludem pierwotnym; jego historia jest pochwałą walki o przetrwanie ludu, który potrafi przeżyć w najtrudniejszych warunkach.
Minik Wallace (ok. 1890–1918) — jeden z sześciorga grenlandzkich Inuitów przybyłych w kwietniu 1897 do Nowego Jorku z Robertem Pearym. Był najmłodszy; miał około siedmiu lat. Peary umieścił przybyszów w Amerykańskim Muzeum Historii Naturalnej, gdzie traktowano ich jak ciekawostki; czterech z nich wkrótce zmarło, a Minik został osierocony i zaadoptowany przez kuratora Williama Wallace’a. W 1909 wrócił na Grenlandię, lecz po latach rozłąki utracił część tożsamości; w 1916 ponownie wrócił do USA i zmarł w 1918 na grypę hiszpankę. (Źródło: Wikipedia)
Robert Peary był porucznikiem w marynarce amerykańskiej. W czasie wypraw do Arktyki uczył się zwyczajów Inuitów i korzystał z ich umiejętności (budowa igloo, używanie psich zaprzęgów). Wyprawy Peary’ego opierały się na systemie przygotowanych składów zapasów i pomocniczych ekip towarzyszących głównej grupie. (Źródło: Wikipedia)
FRANZOBEL (właśc. Stefan Griebl, ur. 1967 w Vöcklabruck, Austria) mieszka w Wiedniu. Był wydawcą, uczestniczył w projektach mail art, organizował wystawy i performanse, publikował prozę, lirykę i dramaty. Laureat m.in. Nagrody im. Ingeborg Bachmann (1995), Nagrody im. Artura Schnitzlera (2002) i Nagrody im. Nicolasa Borna (2017). Znany w Polsce głównie jako dramatopisarz, jest także autorem powieści: „Wiener Wunder” (2014), „Groschens Grab” (2015), „Rechtswalzer” (2019) oraz „Das Floß der Medusa” (2017). „Die Eroberung Amerikas” ukazała się w 2021, a „Hundert Wörter für Schnee” w 2025.
Publikacja: Paul Zsolnay Verlag 2025. Fot. autora: © Julia Haimburger.
