Wystawa Miasto kobiet

O wydarzeniu

„Miasto kobiet” to wystawa składająca się z czterech części: - „Z trzewi” kuratorowanej przez Julię Bryan-Wilson - „Inne jutra” Michaliny Sablik i Very Zalutskiej - „Jej Serce” Karoliny Gembary - „Byłyśmy. Międzynarodowy Rok Kobiet 1975”, której kuratorką jest Wiktoria Szczupacka ✨ Wystawa potrwa od 21 listopada 2025 do 3 maja 2026 roku. Ta mozaika różnych postaw i estetyk jest świadectwem bogactwa, różnorodnych tradycji i siły sztuki feministycznej, która zaprezentowana zostanie równolegle do historycznej, monumentalnej wystawy „Kwestia kobieca 1550–2025”. W „Mieście kobiet” możemy odnaleźć wielość perspektyw, które odnoszą się zarówno do znanych, jak i ugruntowanych tematów badawczych związanych ze sztuką tworzoną przez artystki, a także śledzić przemiany aktualnej wrażliwości artystycznej w tym obszarze. Wystawa otwiera się w momencie, w którym dbałość o prawa kobiet w Polsce znowu schodzi na dalszy plan, a lata mobilizacji i aktywistycznych działań nie przynoszą pożądanych rezultatów. Podstawowym postulatem różnorodnych form feministycznej sztuki jest równość, a sztuka wzmacnia polityczną wyobraźnię, która może nadać jej realny kształt. W skład wystawy wchodzą: - INNE JUTRA Wystawa „Inne jutra” przygląda się pojęciom tożsamości i wspólnoty w dobie kryzysów politycznych, ekologicznych i rosnącej polaryzacji społecznej. Gdy dotychczasowe sposoby myślenia i metody działania przestają się sprawdzać, pojawia się potrzeba przekroczenia utrwalonych podziałów i poszukiwania nowych języków opowiadania o świecie, które uwzględniają różnorodność form życia, cielesności i relacji. Wystawa prezentuje prace siódemki międzynarodowych osób artystycznych, sięgających do mitów, lokalnych legend i osobistych doświadczeń, by tworzyć narracje, w których fikcja, fantazja i technologia stają się narzędziami emancypacji. To propozycja myślenia feministycznego, dekolonialnego i queerowego, w którym wyobraźnia staje się praktyką polityczną i przestrzenią wolności. - Z TRZEWI Z trzewi to międzynarodowa prezentacja, która obejmuje odważne feministyczne prace artystek odwołujących się w swojej poetyce do procesów takich jak hydraulika, wentylacja czy trawienie. Przedstawienia ciał zbliżają się tu do szeroko pojętej infrastruktury, odsłaniając kruchość oraz zależność od ukrytych systemów podtrzymujących życie i wspólnotę. Dwanaście twórczyń, m.in. Leonor Antunes, Maria Bartuszova, Mona Hatoum, Eva Hesse, Jumana Manna, Alina Szapocznikow, czy Johanna Unzueta posługuje się abstrakcyjnymi formami rzeźbiarskimi, by ukazać nie tylko funkcjonalność, ale też zawodność i nieregularność systemów, w których funkcjonujemy. W swoich realizacjach łączą organiczne i syntetyczne materiały, zestawiając cielesne, z tym, co przemysłowe. W ich pracach – od elastycznych tkanin przywodzących na myśl warstwy skóry po aluminiowe systemy rur – polityczne i historyczne doświadczenia artystek splatają się z refleksją nad infrastrukturą, a cielesna intuicja, działanie „z trzewi”, wymyka się racjonalnemu umysłowi. - JEJ SERCE To część wystawy poświęcona jest prawom reprodukcyjnym, na której zaprezentowane są prace wizualne (fotografie i filmy), podejmujące temat doświadczenia aborcji zarówno w warunkach klinicznych, jak i domowych oraz jej społecznej percepcji. Zaproszone artystki dzielą ze sobą intymną perspektywę – pokazują prywatne historie własne lub swoich bohaterek. - BYŁYŚMY. MIĘDZYNARODOWY ROK KOBIET 1975 Wystawa jest zaproszeniem do refleksji nad historią sztuki feministycznej w Polsce i feminizmem socjalistycznym jako alternatywą wobec dyskursów zachodnich. Kuratorka przygląda się innemu typowi globalizacji – opartej na międzynarodowej współpracy, w ramach organizacji państwowych – pokazuje, jak różnorodne formy walki o prawa kobiet wpływały na sztukę i historię feminizmu. Skupia się na socjalistycznych i międzynarodowych organizacjach kobiecych, które kształtowały narrację o emancypacji kobiet w zupełnie inny, a być może jeszcze bardziej globalny sposób. Na wystawie zaprezentowane są dokumenty dotyczące planowania i realizacji wydarzeń artystycznych z okazji Roku Kobiet 1975. Szczególne miejsce w wystawie zajmą materiały ukazujące dyskursy emancypacyjne i sytuację artystek w dekadzie Gierka, a także dokumentacja zaplecza koncepcyjnego zarówno dla twórczyń, jak i organizatorek zaangażowanych w państwowe obchody 1975 roku. ⚠️ TREŚCI WRAŻLIWE LUB NIEODPOWIEDNIE DLA OSÓB NIEPEŁNOLETNICH Niektóre prace na wystawie poruszają trudne tematy lub mogą być nieodpowiednie dla osób niepełnoletnich. Prosimy o zapoznanie się z ulotką o treściach wrażliwych. ZESPÓŁ KURATORSKI Karolina Gembara, Michalina Sablik i Vera Zalutskaya, Wiktoria Szczupacka, Julia Bryan-Wilson Współpraca kuratorska ze strony MSN-u: Sebastian Cichocki, Jagna Lewandowska, Szymon Maliborski Dziękujemy za wsparcie naszym partnerom: Muzeum jest instytucją prowadzoną przez Miasto Stołeczne Warszawa i Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Partnerzy Strategiczni: Audi Polska i Invest Komfort Mecenas Muzeum i Kolekcji: EY Partner Muzeum: E.ON Polska, Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie Partner Edukacji: Fundacja EFC Partner Prawny: Kancelaria DZP Partner wystawy: PKP Partnerzy medialni: Polskie Radio, PAP, Onet, Vogue, Zwierciadło, Gazeta Wyborcza, Wysokie obcasy, Tygodnik Powszechny, Pismo Anna Maria Maiolino, In-Out (Antropografia), 1973. Dzięki uprzejmości artystki i Galleria Raffaella Cortese, Milano – Albisola 'The City of Women' is an exhibition consisting of four parts: 'Gutsy', curated by Julia Bryan-Wilson, 'Other Tomorrows by Michalina Sablik and Vera Zalutskaya, 'Her Heart' by Karolina Gembara, and 'We were there. International Women's Year 1975, curated by Wiktoria Szczupacka. The exhibition will run from November 21, 2025, to May 3, 2026. This mosaic of different attitudes and aesthetics bears witness to the richness, diverse traditions, and strength of feminist art, presented in parallel with the historical, monumental exhibition 'The Woman Question 1550–2025'. In the 'City of Women', visitors encounter a multitude of perspectives that relate both to well-known and established research themes associated with women’s art, as well as to the transformations of contemporary artistic sensibility within this field. The exhibition opens at a time when concern for women’s rights in Poland has once again receded into the background, and years of mobilization and activism have failed to produce the desired results. The fundamental demand of the many forms of feminist art is equality—and art strengthens the political imagination that can help make it real.