Znaki i osady czasu, który nie ma kierunku.
Co dzieje się ze znakami, kiedy przestają prowadzić nas ku jasnej przyszłości, a zamiast tego zaczynają przywierać do przeszłości, osadzać się w obrazach, przedmiotach i atmosferach?
Co to znaczy, że „logika późnej nowoczesności to logika czasu teraźniejszego”.
W wykładzie opowiem o współczesnych estetykach wizualnych, w których czas nie płynie linearnie, ale gęstnieje. Interesować mnie będą światy wilgotne, miękkie, reliktowe, bagienne i dziwnie metafizyczne: obrazy, które wyglądają jak pozostałości po czymś, w co już nie wierzymy, ale czego nadal pragniemy.
Punktem wyjścia będzie pytanie semiotyczne: nie tylko „co ten obraz znaczy?”, lecz „jaką relację z czasem organizuje?”. Odniosę je do znaków modernistycznych i postmodernistycznych, aby przybliżyć atmosferę nowego momentu periodyzacji – już nie postmodernistycznego, ale z konieczności z nim powiązanego. Moment ten ma trudne zadanie przed sobą, bo przyszło mu godzić modernistyczny optymizm z postmodernistyczną ironią i dystansem.
Na przykładzie niszowych estetyk wizualnych, zaczerpniętych od artystek i projektantek zgromadzonych wokół butiku modowego Café Forgot, przyjrzę się temu, jak wracają resztki metafizyki: aura, relikt, rytuał, natura, tajemnica, pragnienie głębi i autentyczności.
Nie jako wielkie doktryny, ale jako afekty, performance, faktura i atmosfera.
Wykład jest pogłębioną wersją wystąpienia, które miało miejsce na międzynarodowym kongresie semiotyki Semiofest 2026, którego hasłem przewodnim w tym roku była lepkość (Viscosity).
Wstęp wolny.
Kacper Latecki – praktyk jakościowych badań rynku, antropolog i psycholog, związany jest z Forum Polskim Pola Lacanowskiego. Interesuje się logiką przemian kulturowych i miejscem podmiotu w późnej nowoczesności. Od niedawna rozwija przestrzeń kultury i wydarzeń Sala Willowa.
Serdecznie zapraszamy!
