Ja i moje granice : warsztat ustawień systemowych

Granice

Temat trudny, bolący, stawiający do konfrontacji z moim chcę i nie chcę.

Kim — gdzie jestem, co biorę na siebie, co moje, a co nie moje.

W ilu miejscach przekraczam kogoś i w ilu miejscach pozwalam przekraczać siebie? Gdzie tego początek? W tajemnicach, pół-prawdach, zamianach, nie dotrzymanych obietnicach, wykluczeniach, stratach dzieci.

Ile uwikłań tworzy tajemnica, pół-prawda? Prawda to moc, to jasna głowa. Wielu nie mogło do niej stanąć w imię większej miłości — np. ukryci, przebrani Żydzi przekraczający siebie, zdradzający swoje JA na rzecz życia pod inną flagą, ubraniem, dokumentami, nazwiskiem. Stanąć w granicach swojego ja to czasem jak stanąć przed strzałem.

Przyznać się do siebie: do swojego zdania, swoich myśli, swojego chcę. Stanąć w granicach jako dziecko wobec matki — to bywa tematem przekraczającym granice przyzwoitości. Bo dla mamy dziecko zrobi wszystko, nawet za cenę siebie, by przynależeć.

• Kim dla kogo jesteś? Kim się czujesz w rodzinie pochodzenia?
• Może opuszczasz swoje miejsce, a wypełniasz tego, kogo brakuje?
• Może jako dziecko jesteś partnerem mamy lub taty, niosącym ciężary wspólnego życia?
• Kim się czujesz w swoim intymnym związku, małżeństwie?
• Czujesz się tu jak kobieta?
• Czy może jak matka swego męża?
• Może jak jego siostra?
• A może nauczycielka?
• Kogo brakuje, że chętnie i z miłością tu wchodzisz?
• Jesteś dla swojego dziecka matką i ojcem jednocześnie, bez uświadomienia, że można inaczej — że można być tylko matką. Umiesz postawić granice i wystać tylko w swoim?
• Czy wciąż za swoją babcię stoisz w oknie i czekasz na jej miłość? Czy rozwiązujesz nierozwiązane sprawy z rodu? Sprzątasz i sprzątasz, ale to nie o ten porządek chodzi — bo to wciąż nie daje ułożenia spraw.

Granice — przykłady obszarów pracy:

• między kobiecym a męskim; szacunek między dawaniem i braniem;
• między rodzeństwem (uznanie pierwszeństwa wedle kolejności urodzenia);
• między rangą dzieci a dorosłymi (gdzie dorosły daje, a dziecko bierze);
• związane z kompetencjami jako rodzic (kto sprawuje opiekę, kto wychowuje);
• granice między znajomym, przyjacielem i partnerem;
• granice biznesowe a współpraca;
• balans w przestrzeni i czasie dla spraw osobistych i zawodowych;
• granice dawania i brania, przetwarzania i wydalania, milczenia i rozgadywania;
• granice lojalności — bycia dla innych i dla siebie.

Granice powinny być wytyczane przez zdrowe, nienaruszone, trzeźwe męskie granice. Czy to możliwe w powojennej Polsce — tyle razy zgwałconej, ograbionej, rozkradzionej, przesiedlonej? Ile w nas w bólu: gdzie moje? MÓJ DOM. MÓJ, MOJE, dla MNIE, u MNIE!

W ilu miejscach trzymamy za dużo dla naszych przodków? Trzymamy się tego, co teraz z ciężarem, nie z bezpieczeństwem. W gonitwie, by zdobyć, odzyskać, utrzymać, znowu się przekraczając, gwałcąc, okradając się z życia osobistego i czasu na odpoczynek — pracując ponad miarę, robiąc za trzech.

Gdzie TY jesteś? Twoja przestrzeń do zarządzania tym, co rzeczywiście, realnie daje Ci spełnienie? Będziemy się temu przyglądać z miłością, wychodzić z nie swoich miejsc, zostawiając NIE SWOJE z miłością.

Zapraszam!

Data: 21 marca (sobota)

Miejsce: Pracownia: W Skupieniu

Adres: ul. Ostródzka 56, 03-289 Warszawa

Uwaga: Nie ma parkingu przed pracownią. Parkowanie przed wjazdem na osiedle, na piaszczystej drodze ul. Ostródzkiej, przed wjazdem na osiedle Viking 1.

Godziny: 10:00–18:00 (otwarte od 9:00)

Przerwa na obiad: 14:30–15:30

Na miejscu: kawa, herbata, ciasto. Obiad we własnym zakresie.

Cena: 800 zł

Rezerwacja miejsca: wpłata zadatku 300 zł (bezzwrotnego) na konto:
Anna Brzozowska
27 2530 0008 2076 1015 8729 0001
Z dopiskiem: Warsztat-data, imię i nazwisko.

Ci, którzy potrzebują faktury — proszę o wpisanie NIPu w tytule warsztatu. Reszta: gotówką lub Blikiem w dniu warsztatu.

Uwaga: Nie wysyłam powiadomień przed warsztatem o spotkaniu. Proszę pilnować terminu.