Achronologiczny przekrój malarstwa akrylowego Andrzeja Boryczki to unikalna kronika geograficznych i intelektualnych podróży artysty. Dzieła łączy wewnętrzne pokrewieństwo: mimo wyraźnych różnic kolorystycznych i nastrojowych wszystkie prace opierają się na podobnej logice budowania obrazu — odejściu od przedstawienia na rzecz sugestii i relacji między plamami barwnymi. W zamyśle autora odbiorca nie jest jedynie biernym świadkiem wędrówek, które już się dokonały, lecz pełnoprawnym kartografem nowych map i ich osobistych znaczeń.
Autorska mapa świata prowadzi widza przez surowe pustkowia Północy, by za chwilę zaskoczyć go przepełnionym światłem doświadczeniem Południa. Obrazy z cyklu „Kalevala” operują stonowaną, wyciszoną paletą; ich kompozycje przywołują rozległe przestrzenie, w których forma staje się śladem po krajobrazie, wspomnieniem linii brzegu czy zarysem wzgórza. To także osobisty namysł nad siłą archetypicznych narracji i malarską interpretacją nordyckich mitów. W kontraście do chłodnych płócien Północy pojawiają się prace oparte na ciepłych, nasyconych barwach — żółciach, oranżach, czerwieniach. Rytm Południa wybrzmiewa poprzez gęstość materii i wyraźne kontrasty; formy, nadal bliskie abstrakcji, przywołują skojarzenia z rozedrganym powietrzem, dominują w nich emocje, przepływ i energia.
Szczegóły:
