Czas trwania: 1 godzina Słowa klucze: feminizm, opera, polityczność głosu Opera to oś spektaklu Ramony Nagabczyńskiej. Choreografka, aby opowiadać o kobiecych głosach, odwołuje się do opery – dziedziny sztuk performatywnych wystawianej w niemalże niezmienionej formie od wieków. Głos kojarzony jest głównie ze sferą symboliczną; ze znaczeniami przypisywanymi dźwiękom. Zapominamy, że jest manifestacją skomplikowanych cielesnych predyspozycji. Te głosy, które wymykają się porządkowi symbolicznemu są przesuwane poza nawias: co nie oznacza, że nie istnieją - jedynie, że utraciliśmy zdolność ich słyszenia. Tradycyjne praktyki kobiecego śpiewu znalazły swój ujarzmiony przez kompozytorów operowych odpowiednik w postaci wirtuozerskich arii operowych. Tam pierwotna ekstaza głosu miesza się z wyrafinowaną propagandą krzywdzącego porządku. Starogrecka praktyka aischyrologii, polegająca na używaniu obscenicznego języka, wywodzi się z kobiecych rytuałów. Nie istnieje współczesny odpowiednik tej praktyki - wręcz przeciwnie: wulgaryzmy i odwołania do abiektalnej strony cielesności bulwersują, gdy wychodzą z ust kobiet. Polityczność głosu jest ustanawiana nie tylko przez znaczenia wypowiadanych słów, lecz w równej mierze dzięki zaznaczaniu cielesnej obecności partykularnych ciał. Nowy Teatr opisuje Silenzio! to spektakl stawiający pytania o zasadność kobiecych ról społecznych. Narzędziem do opowiedzenia historii o kobiecości ograniczanej konwencjami staje się opera wraz z towarzyszącymi jej od wieków elementami – potęgą głosu, tragikomizmem i przepychem symbolicznie zawartymi w barokowych sukniach artystek. Performerki doskonale operują żartem budując opowieść na kontrastach. Kiedy widz oczekuje, że zaczną tańczyć, one zastygają w bezruchu. Gdy liczy na poruszające libretto, otrzymuje zlepek abstrakcyjnych włoskich fraz. Tym samym tworzą feministyczny spektakl o stawianiu oporu przeciwko skostniałym regułom tego świata nakładanym na kobiety. Silenzio! to pełne poczucia humoru przedstawienie igrające z oczekiwaniami widza i tym, co wypada kobietom. Choreografia: Ramona Nagabczyńska - Performerki i współtwórczynie: Katarzyna Szugajew, Karolina Kraczkowska, Barbara Kinga Majewska, Ramona Nagabczyńska / Anna Steller - Dramaturgia: Agata Siniarska - Muzyka: Lubomir Grzelak - Opracowanie partii wokalnych: Barbara Kinga Majewska - Scenografia i kostiumy: Dominika Olszowy - Współpraca przy kostiumach i scenografii: Dominika Święcicka - Reżyseria świateł: Jędrzej Jęcikowski - Krawiec: Emil Wysocki - Nauczycielka tańców barokowych: Marta Baranowska (Cracovia Danza) Partnerzy: Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Centrum w Ruchu. Spektakl zrealizowano w ramach drugiej edycji programu choreograficznego Poszerzanie pola, realizowanego przez Nowy Teatr w Warszawie i Art Stations Foundation w Poznaniu. Kuratorką programu jest Joanna Leśnierowska. Nagrody - Nagroda za reżyserię dla Ramony Nagabczyńskiej XIV Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia w Krakowie, 2021. - Za bezkompromisowy wybór artystyczny reżyserki, umiejętność dekonstrukcji kodów teatralnych oraz podważenie stereotypów zarówno społecznych, jak i artystycznych. Za odważną i dojrzałą koncepcję, precyzyjną estetykę i stworzenie własnego teatralnego świata.
Zakup biletu reklamowego odbywa się na stronie oficjalnego dystrybutora biletów. Pamiętaj, że jeśli miejsca są numerowane, a bilety są oferowane przez kilka firm, każda z nich udostępnia inny pulę miejsc do wyboru.
