THIS IS NOT A RECITAL

THIS IS NOT A RECITAL to przedefiniowanie tradycyjnego wieczoru fortepianowego od środka.

Alfredo Ovalles wykonuje utwory Paula Desenne’a i Leilehua Lanzilotti, a także własne kompozycje na fortepian i elektronikę, w tym utwór Random Acts of Senseless Violence.

Gesty performatywne, w tym tekst mówiony i subtelne zakłócenia zmieniają przebieg koncertu, zacierając wyraźne granice między utworami. Fortepian pozostaje w centrum uwagi, ale otaczający go rytuał zaczyna się zmieniać.

Program:

• Alfredo Ovalles — Illuminati Rainbows*
• Paul Desenne — 7 Impresiones de Reverón*
• Alfredo Ovalles — my memories are precious to no one but myself*
• Leilehua Lanzilotti — say it in your heart, say it when you sleep*
• King Crimson — Indiscipline* (arrangement by Alfredo Ovalles)
• Alfredo Ovalles — Random Acts of Senseless Violence*
• Alfredo Ovalles — only a place*
• Alfredo Ovalles — Fear Is Just a Word*

*Prawykonanie w Polsce

Wystąpią:

• Alfredo Ovalles — fortepian

Realizacja:

• koncepcja programowa i tekst: Alfredo Ovalles
• produkcja: Olga Pasek
• identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak
• reżyseria dźwięku: Kosma Standera

Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa. Patronem medialnym Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab jest POLMIC.PL i Dwójka Polskie Radio.

O artyście:

Urodzony w Caracas w Wenezueli Alfredo Ovalles jest wszechstronnym pianistą i kompozytorem, który zagłębiał się w różne dziedziny muzyki. Czerpiąc z klasycznego wykształcenia oraz doświadczenia zdobytego podczas występów w zespołach rockowych i popowych w Caracas, postrzega muzykę jako spójną całość, w której granice się zacierają, a spostrzeżenia wyniesione z jednego gatunku wpływają na jego podejście do pozornie niepowiązanych kontekstów muzycznych.

Alfredo jest bardzo cenionym solistą i kameralistą. Występował z orkiestrami takimi jak Bournemouth Symphony Orchestra, Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku oraz Narodowa Orkiestra Symfoniczna Republiki Dominikańskiej, a także na festiwalach Wien Modern, Transart Festival w Bolzano oraz Festiwalu Warszawska Jesień.

Jego programy często skupiają się na Bachu i Leonardzie Bernsteinie. Charakterystyczna jest jego interpretacja na fortepian solo „Symphonic Dances” Bernsteina z „West Side Story”, która zyskała uznanie publiczności i krytyki (Pianist Magazine). Jako kompozytor łączy klasyczne korzenie z rockiem, popem, jazzem i muzyką elektroniczną, tworząc osobisty język muzyczny. Często wykonuje i prezentuje utwory premierowo, współpracując z kompozytorami takimi jak Roberto Sierra, Jorge Sánchez-Chiong i François Sarhan. Angażuje się też w poszukiwanie nietradycyjnych miejsc występów — np. z The Black Page Orchestra na opuszczonym molu dla okrętów podwodnych w Chorwacji, gdzie wykonali Stockhausena „Mikrophonie I”.

Zamiłowanie Alfredo do muzyki zaczęło się wcześnie; poprosił o lekcje gry na fortepianie jako prezent urodzinowy, mając pięć lat. Nie pochodząc z muzycznej rodziny, jego pierwsze doświadczenie z brzmieniem fortepianu pochodziło z kasety wideo z koncertem zespołu Queen.

Alfredo jest artystą marek Bösendorfer i Remic.