Zapraszam na warsztat ustawień systemowych, gdzie przyjrzymy się ranie niesprawiedliwości.
Ranę tej doznajemy przy niesprawiedliwej ocenie, osądzie, zostając z zarzutem bycia nie‑takim jak trzeba w stosunku do czegoś...
Wchodzimy w maskę radykalności i surowości wobec siebie — perfekcyjności i dokładności do granic możliwości, by więcej nie poczuć zaniechania i wykluczenia.
Ubieramy się w maskę milczenia i kontroli, wspomagając się drwiną, pogardą i deprecjonowaniem istoty tematu, by wytrzymać swoje wcześniej nadużyte miejsce...
Wektor wartości skierowany jest wtedy na perfekcyjne osiąganie wyników, które w efekcie końcowym i tak nie przynoszą radości i ukojenia, a poczucie rozczarowania.
Wewnętrzne słowa rany niesprawiedliwości brzmią: 'Nienawidzę tych wszystkich, którzy są zwyczajnie szczęśliwi bez wysiłku.'
Popatrzymy dokąd / do kogo ta rana chce nas zaprowadzić szerszej. Jakiego sprawcę i jaką ofiarę pojednać, zaprowadzić większy s-pokój.
