📅
wystawa trwa do 27.02
⏰
czynna poniedziałek–środa / 15:00–19:00
📍
Fort Sokolnickiego / ul. Czarnieckiego 51
W swoich pracach Monika Stolarska bada wielopiętrowość i złożoność świata, tworząc wizualne opowieści, w których wszystkie elementy — naturalne i miejskie, organiczne i przemysłowe — pozostają częścią jednej całości. Malarstwo staje się tu przestrzenią dialogu pomiędzy skalą mikro i makro, pomiędzy tym, co materialne, a tym, co symboliczne. Gęste skały, strumienie, paraboliczne łodygi, purpurowe dymy i pulsujące kule słońc splatają się z obrazami opuszczonych budynków, porzuconych gabarytów czy chwastów wyrastających z pęknięć betonu. Ten zestaw motywów tworzy napięcie między apokaliptyczną wizją a utopijną ideą odrodzenia.
Artystka przetwarza swoje odczucia, wspomnienia i intuicyjne tropy, budując z nich osobisty język plastyczny. To, co widzi dziś, wynika z tego, co zapamiętała kiedyś — a natura staje się dla niej materializacją świata, który ją nieustannie przyciąga. Jej obrazy są zapisem przeszłości i refleksją nad przemijaniem, ale także obserwacją tego, jak niszczenie i wzrastanie nieustannie współistnieją w jednym, pulsującym rytmie. W tych malarskich przestrzeniach człowiek i natura przenikają się wzajemnie: miasto zarasta roślinnością, a organiczne formy wyrastają w miejscach po dawnych konstrukcjach. W tej wizji nie ma podziałów — wszystko, co istnieje, splata się i współdziała, tworząc niejednoznaczne, symboliczne pejzaże będące równocześnie wspomnieniem, prognozą i zapisem nieustannego ruchu świata.
Monika Stolarska urodziła się w 1986 roku w Warszawie. Tutaj mieszka i pracuje. W latach 2005–2011 studiowała na ASP w Warszawie; dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem dziekańskim uzyskała na wydziale Malarstwa w pracowni prof. Wiesława Szamborskiego ze specjalizacją dodatkową w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego. Od momentu ukończenia studiów łączy własną praktykę artystyczną z pracą dydaktyczną. Ważnym punktem odniesienia jest dla niej natura i jej rytm; z drugiej strony inspiruje ją neoplastycyzm i suprematyzm.
Jak wygląda droga do nas?
Dostępność
🔗 Szczegóły dostępności: Szczegóły dostępności