Centralne Zawody Taktyczno-Bojowe "Strefa Pęknięcia"

Centralne Zawody Taktyczno-Bojowe "Strefa Pęknięcia"

INFORMACJE

Termin: 27-29.03.2026 r.

Miejsce:

• 1. Warszawska Brygada Pancerna
• 05-075 Warszawa, ul. Okuniewska 1
• Biuro Przepustek nr 1 (od ulicy Okuniewskiej)
• Osoby przyjeżdżające autami osobowymi mogą zaparkować na parkingu wojskowym.

Harmonogram:

• 27.03.2026 r. (piątek)
  • 15:00-17:00 - rejestracja uczestników
  • 18:00-21:00 - odprawa dla drużyn
  • 21:00-22:00 - toaleta wieczorna
  • 22:00-06:00 - cisza nocna
• 28.03.2026 r. (sobota)
  • 06:00 - pobudka
  • 06:00-07:30 - śniadanie oraz toaleta poranna (we własnym zakresie)
  • 07:30-08:00 - przygotowanie do zajęć
  • 08:00 - rozpoczęcie realizacji zadań przez zespoły
• 29.03.2026 r. (niedziela)
  • 05:00 - zakończenie realizacji zadań
  • 05:00-09:00 - regeneracja
  • 09:00-10:00 - śniadanie oraz toaleta poranna (we własnym zakresie)
  • 10:00-11:00 - pakowanie
  • 11:00-12:00 - ogłoszenie wyników, rozdanie nagród, zakończenie zawodów

WAŻNE:

• W wydarzeniu mogą wziąć udział wyłącznie czteroosobowe zespoły.
• Zgłoszenia indywidualnych osób nie będą brane pod uwagę w trakcie zapisów.
• Wymagany minimalny wiek to skończone 18 lat w dniu rozpoczęcia zawodów.

Wymagane wyposażenie:

• mundur (zakaz posiadania umundurowania państw tj. Białoruś, Rosja, Chiny itp.)
• obuwie wojskowe
• śpiwór
• karimata
• latarka + czerwone światło
• sprawna replika ASG, bateria, kulki ASG
• okulary ochronne
• ochrona stawów
• rękawiczki taktyczne
• plecak wyprawowy
• notatnik
• przybory piśmiennicze
• busola/kompas
• krzesiwo
• metalowy kubek min. 0,2 L
• hełm
• oporządzenie taktyczne
• środki czystości
• klapki
• ręcznik
• buty na zmianę
• mundur na zmianę
• bielizna na zmianę
• stopery lub słuchawki aktywne
• prowiant i woda na czas zawodów
• ubezpieczenie NNW

Zakres wiedzy merytorycznej wymaganej od uczestników:

• co to jest system meldunkowy UTM oraz MGRS i jak go wykorzystać
• co to jest azymut
• podstawowa wiedza z zakresy OPBMR
• jakie zapotrzebowanie na wodę posiada ludzki organizm
• 9 linii meldunku MEDEVAC
• zakres i podział na fazy w sMARCHE

Zakres wiedzy praktycznej wymaganej od uczestników:

• praktyczne wykorzystanie i praca na mapie z siatką UTM/MGRS
• praktyczna umiejętność wyznaczania azymutu i marszu względem niego
• zakładanie maski przeciwgazowej oraz odzieży ochronnej na czas
• praktyczne wykonywanie tzw. dziewięciolinijkowca
• praktyczne wykonywanie samopomocy oraz pomocy poszkodowanemu na polu walki na podstawie procedury sMARCHE
• pokonywanie terenu różnymi sposobami w tym: czołganiem, skokami oraz poprzez oddziaływanie na przeszkody terenowe
• marsz kondycyjny
• marsz na orientację
• strzelanie
• ewakuacja rannego z pola walki
• fire test
• elementy SERE z zakresu survivalu

Czego można spodziewać się podczas realizacji zadań taktycznych:

• szturm i obrona w terenie leśnym
• szturm i obrona w terenie zurbanizowanym
• realizacja i planowanie konwoju oraz ochrona VIP
• przygotowanie indywidualnych umocnień i zapór inż-sap
• forsowanie rzeki
• walka w okopach
• działanie w terenie skażonym
• działanie na tyłach przeciwnika
• infiltracja
• rozpoznanie
• dywersja
• przenikanie oraz elementy z zakresu działań nieregularnych
• współpraca z pojazdami wojskowymi:
  • MRAP
  • LPR
  • CT Jelcz

Mechanika Gry:

• Moc replik i zasady użycia:
• CQB (walka w budynkach): <1,2 J – Tylko SEMI – minimalna odległość: 0 m
• Szturm: <1,9 J – AUTO – minimalna odległość: 10 m
• Wsparcie: <2,3 J – AUTO – minimalna odległość: 10 m
• DMR: <2,8 J – SINGLE – minimalna odległość: 20 m (minimalna długość repliki: 100 cm)
• 4-Takt (karabiny snajperskie): 3,2 J – SINGLE – minimalna odległość: 20 m (minimalna długość repliki: 100 cm)

Zakaz posiadania i używania Bezzałogowych Statków Powietrznych.

Fabuła:

"STREFA PĘKNIĘCIA"

Granica przestała istnieć w jednej chwili – nie w sensie mapy, lecz porządku.

To, co przez lata było buforem, strefą ciszy i politycznego kompromisu, zamieniło się w obszar niekontrolowany. Linie wpływów pękły, a wraz z nimi zerwały się wszystkie wcześniejsze ustalenia.

Trzy siły, wyczerpane długotrwałym konfliktem, wycofały swoje regularne oddziały, pozostawiając po sobie sprzęt, informacje, ludzi i długi. Oficjalnie – cisza. Nieoficjalnie – próżnia, którą natychmiast ktoś musiał wypełnić.

I wtedy pojawili się oni.

Nie należeli do żadnej armii. Nie nosili tych samych barw. Nie mieli jednej flagi ani jednego celu.

Nazywano ich różnie – zwiadowcy, kontraktorzy, cienie. Sami mówili o sobie Łowcy Przygód. Ludzie, którzy potrafili działać tam, gdzie inni nie chcieli albo nie mogli. Weterani rozbitych formacji, byli żołnierze, ochotnicy bez kraju, cywile zahartowani wojną. Każdy z nich miał swoją przeszłość i swoje rachunki do wyrównania.

Wieść o Strefie Pęknięcia rozeszła się szybko.

W terenie pozostały:

• zdekompletowane magazyny,
• porzucone środki bojowe,
• wrażliwe dane,
• nieujawnione jeszcze złoża,
• oraz ślady operacji, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego.

Nie było jednego zleceniodawcy. Zadania spływały kanałami pośrednimi, szeptem, przez ludzi, którzy nigdy nie podawali nazwisk. Każde zadanie było inne, ale wszystkie miały wspólny mianownik: czas, ryzyko i brak wsparcia.

Sekcje działały samodzielnie. Czteroosobowe zespoły, zdane wyłącznie na własne umiejętności, planowanie i zaufanie wewnątrz grupy. Każdy błąd miał konsekwencje – nie tylko dla jednostki, ale dla całego zespołu.

Teren był zdradliwy. Las przechodził w zniszczone zabudowania, cieki wodne rozcinały trasy marszu, a noc zmieniała wszystko. Czasem większym zagrożeniem niż przeciwnik była zmęczona głowa i brak koncentracji.

Nie istniał jeden wróg. Każda napotkana sekcja mogła być:

• konkurencją,
• chwilowym sojusznikiem,
• albo zagrożeniem, które należało ominąć lub wyeliminować.

Dochodziło do kontaktów ogniowych. Krótkich, chaotycznych, często bez jasnego rozstrzygnięcia. Ranni musieli być ewakuowani, decyzje podejmowane pod presją, a priorytety zmieniały się z minuty na minutę.

Co jakiś czas przez strefę przejeżdżały opancerzone pojazdy. Nie należały do żadnej strony, a jednocześnie do każdej. Czasem ratowały, czasem komplikowały sytuację jeszcze bardziej. Obecność takich środków przypominała jedno: ktoś cały czas obserwuje.

Zadania, które otrzymywały sekcje, nie zawsze miały sens w szerszym kontekście. Dopiero po czasie zaczynało być jasne, że każdy meldunek, każdy zabezpieczony punkt, każda decyzja o walce lub jej uniknięciu składają się na większy obraz, którego nikt na dole nie znał w całości.

Nie chodziło o zwycięstwo jednej strony. Chodziło o przetrwanie, reputację i przyszłe kontrakty.

Po dwudziestu godzinach w Strefie Pęknięcia nikt nie wychodził taki sam, jak wszedł. Jedni zyskiwali doświadczenie i szacunek. Inni uświadamiali sobie, że granica między łowcą a ofiarą jest cieńsza, niż myśleli.

To nie była wojna narodów. To był konflikt cieni, w którym liczyła się inicjatywa, samodzielność i zdolność działania w chaosie.

A to był dopiero początek.

Koszt wydarzenia:

• Zawody są DARMOWE!

Link do rejestracji: brak (oryginalny link był niekompletny)